క్రియలు లేని విశ్వాసం మృతమైనది

మనం దేవుని నమ్ముతున్నామని, ఆయన వాక్యాన్ని అనుసరిస్తున్నామని చెబుతుంటాం. కానీ మన విశ్వాసం మనం మాట్లాడే మాటల్లోనే ఉందా? లేక మనం జీవించే విధానంలో కూడా కనిపిస్తుందా?

యాకోబు తన పత్రికలో ఈ ముఖ్యమైన ప్రశ్నను మన ముందుంచుతున్నాడు.

ఒక సహోదరుడు లేదా సహోదరి సరైన బట్టలు లేకుండా, తినడానికి ఆహారం లేకుండా ఉన్నారని అనుకుందాం. వాళ్ల అవసరాన్ని చూసి, “సమాధానంగా వెళ్లండి, వెచ్చగా ఉండండి, కడుపునిండా తినండి” అని చెప్పి పంపించేస్తే వాళ్లకు ఏం ప్రయోజనం?

ఇదే ఉదాహరణను యాకోబు 15–16 వచనాల్లో ఉపయోగిస్తున్నాడు.

మన మాటల్లో ప్రేమ కనిపించవచ్చు. కానీ అవసరంలో ఉన్నవారికి మనం చేయగలిగిన సహాయం చేయకుండా, కేవలం మంచి మాటలు చెప్పి పంపించడం నిజమైన ప్రేమను చూపించదు.

అందుకే 17వ వచనంలో యాకోబు ఇలా చెబుతున్నాడు:

“అలాగే విశ్వాసము క్రియలు లేనిదైతే అది ఒంటిగా ఉండి మృతమైనదగును.”

ఇక్కడ యాకోబు మనం మంచి పనులు చేసి రక్షణ సంపాదించుకోవాలని బోధించడం లేదు. అతను ప్రశ్నిస్తున్నది ఒక వ్యక్తి తనకు విశ్వాసం ఉందని చెప్పుకుంటూ, ఆ విశ్వాసానికి తగిన ఫలాలు లేకుండా జీవించడం గురించి.

ఎఫెసీయులకు 2:8–10లో పౌలు మనం దేవుని కృపచేత, విశ్వాసం ద్వారా రక్షించబడ్డామని, మంచి పనుల వల్ల కాదని స్పష్టంగా చెబుతున్నాడు. అదే సమయంలో, మనం మంచి పనులు చేయడానికి యేసుక్రీస్తు ప్రభువులో సృష్టించబడ్డామని కూడా తెలియజేస్తున్నాడు.

కాబట్టి పౌలు, యాకోబు ఒకరికొకరు విరుద్ధంగా బోధించడం లేదు.

మంచి క్రియలు మన రక్షణకు కారణం కావు. నిజమైన రక్షించే విశ్వాసానికి అవి ఫలాలు.

ఈ సత్యం మన రోజువారీ జీవితానికి ఎంతో అవసరం.

మన ఇంట్లో ఎవరైనా బాధపడుతున్నప్పుడు వారి బాధను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నామా? కుటుంబ సభ్యులకు సహాయం అవసరమైనప్పుడు మన సౌకర్యాన్ని పక్కనపెట్టి సహాయం చేస్తున్నామా? సంఘంలో అవసరంలో ఉన్న సహోదర సహోదరీలను చూసినప్పుడు కేవలం వారి కోసం ప్రార్థిస్తామని చెప్పి ఆగిపోతున్నామా? లేక మనకు సాధ్యమైన సహాయాన్ని కూడా అందిస్తున్నామా?

ఇక్కడ మనం ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. ప్రతి అవసరాన్ని మనమే తీర్చలేకపోవచ్చు. మనకు కూడా పరిమితులు ఉంటాయి. కానీ మనకు సహాయం చేసే అవకాశం, సామర్థ్యం ఉన్నప్పుడు ఇతరుల అవసరాలను నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు.

నిజమైన విశ్వాసం మనల్ని పరిపూర్ణులుగా మార్చిందని దీని అర్థం కాదు. మనలో ఇంకా స్వార్థం ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు మనం ఇతరుల అవసరాలను పట్టించుకోకపోవచ్చు. అలాంటి సమయంలో మన పాపాన్ని గుర్తించి, దేవుని ఎదుట ఒప్పుకొని, ఆయన కృపపై ఆధారపడుతూ మార్పు చెందాలి.

యేసుక్రీస్తు ప్రభువు మనల్ని ప్రేమించి, మన రక్షణ కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించారు (1 యోహాను 3:16–18). ఆయన ప్రేమను అనుభవించిన మనం కూడా ఇతరులను మాటల్లోనే కాకుండా చేతల్లో ప్రేమించడానికి పిలువబడ్డాం.

విశ్వాసం ఉందని చెప్పుకోవడం ఒకటి. ఆ విశ్వాసానికి తగిన ఫలాలు మన జీవితంలో కనిపించడం మరొకటి.

కాబట్టి ఈ రోజు మనల్ని మనం పరిశీలించుకుందాం. మనం చెప్పుకునే విశ్వాసం మన ప్రవర్తనలో, ఇతరుల పట్ల చూపించే ప్రేమలో, అవసరంలో ఉన్నవారికి చేసే సహాయంలో కనిపిస్తోందా?