క
క్రైస్తవ సంఘాలలో ఒకరు దేవుడిని నమ్ముకున్నారో లేదో తెలుసుకోవాలంటే ," నీవు రక్షింపబడ్డావా ?", "నీవు మనస్సుపొందావా ?" అని అడుగుతాము. రక్షణ మరియు మారుమనస్సుని పర్యాయపదాలుగా వాడతాము . క్రైస్థవునిగా వీటి భేదాలను , వాక్యానుసారమైన వివరాలు తెలుసుకోవడం చాల అవసరం. రక్షణ అంటే ఏమిటి? మారుమనస్సు అంటే ఏమిటి? ఈ రెండు ఒకటేనా?లేదా వేరు వేరా? ఈ రెండిటికి సంబంధం ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నలకు సమాదానాలు తెలుసుకోవడం అవసరం. చాల మంది మారుమనస్సు పొందాము అనుకుంటారు కానీ వారి జీవితం లో మార్పు ఉండదు.నిజమైన మారుమనస్సు చూపించే గుర్తులు ఏంటో కుడా చూద్దాం.
మార్కు సువార్త 1:15 లో "కాలము సంపూర్ణమైయున్నది, దేవునిరాజ్యము సమీపించి యున్నది ; మారుమనస్సు పొంది సువార్త నమ్ముడని చెప్పుచు దేవుని సువార్త ప్రకటించుచు, గలిలయకు వచ్చెను". ఇక్కడ "మారుమనస్సు" అన్న పదానికి "మెటానోయా" అన్న గ్రీకు పదం వాడారు. "మెటానోయా " అంటే పశ్చాత్తాపం తో దేవుని వైపు చూస్తూ మన మార్గాన్ని , హృదయాన్ని మనసుని మార్చుకోవడం.
మనస్సు అనేది మనము చేసే ఆలోచనలకు , పనులకు ప్రధాన కేంద్రం. హృదయం , మనస్సు పర్యాయపదాలుగా బైబిల్ లో మనకి కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణకి యిర్మీయా 17:9లో "హృదయము అన్నిటికంటె మోసకరమైనది, అది ఘోర మైన వ్యాధికలది, దాని గ్రహింపగలవాడెవడు?", మరియు రోమా 12:2 "మీరు ఈ లోక మర్యాదను అనుసరింపక, ఉత్తమమును, అనుకూలమును, సంపూర్ణమునై యున్న దేవుని చిత్తమేదో పరీక్షించి తెలిసికొనునట్లు మీ మనస్సు మారి నూతనమగుటవలన రూపాంతరము పొందుడి." అన్న వాక్యాలలో చూడవచ్చు.
పాపాన్ని లేదా తప్పులను దేవుని యెదుట ఒప్పుకున్నంత మాత్రాన మారుమనస్సు పొందాము అనుకోవడం పొరపాటే
దైవచిత్తాను సారమైన దుఃఖము మారు మనస్సును కలుగజేస్తుంది. ఇక్కడ ఒక విషయాన్నీ గ్రహించాలి . దుఃఖము చాల రకాలుగా ఉంటుంది. ఒక చెడ్డ పని చేసి దానికి తగిన శిక్ష వచ్చినప్పుడు దుఖం కలిగుతుంది. మన ఆప్తులైన వారు ఈ లోకాన్ని విడచివెళ్లినప్పుడు దుఃఖం కలుగుతుంది. ఒక తప్పు చేసినప్పుడు ,దానిని గ్రహించి ఒప్పుకొన్నపుడు దుఃఖం వస్తుంది. ఇలాగ రకరకాల అనుభవాలనుంచి మనకు దుఃఖం కలగవచ్చు . కానీ ఇది దైవచిత్తాను సారమైన దుఃఖము కాదు. పాపాన్ని లేదా తప్పులను దేవుని యెదుట ఒప్పుకున్నంత మాత్రాన మారుమనస్సు పొందాము అనుకోవడం పొరపాటే. అది మనస్పూర్తిగ చేసిన ఒప్పుదలే కావచ్చు కానీ జీవితం మారకపోతే అది దేవుడు కోరుకొనే మారుమనస్సు కాదు.
దైవచిత్తాను సారమైన దుఃఖము పరిశుద్దాత్మ ప్రేరణతో వస్తుంది. అది మన పరిస్థితులను బట్టి కాక మన పాపస్థితిని గ్రహించి , దేవుని ప్రేమను కనుకొన్న వారముగా , మన పాపములు ఒప్పుకొని పరిశుద్ధ మైన దేవునిని క్షమించ మని వేడే ప్రార్ధన . ఇది అసలైన పశ్చాత్తాపం. ఇది కేవలం మన తప్పు చేసాము అన్న గ్రహింపుతో ఆగిపోదు , అది మన జీవిత విధానాన్ని కూడా మారుస్తుంది. ఎవరైతే ఇలాంటి పశ్చాత్తాపంతో ఉన్నారో ఒక నూతన సృష్టి. మన ప్రతి ఆలోచన, ప్రతి అడుగు దేవుడ్ని మహిమ పరచడానికి ప్రాకులాడుతుంది . పాపమ చేయడానికి ఇష్టపడడు .నిజమైన మారుమనస్సు గలవారు పాపాన్ని ద్వేషించి దేవుని తట్టు తిరుగుతారు(1 థెస్సలొనీకయులకు 1:9). కష్టాలలో ,ఇబ్బందులలో దేవుని మీద ఆధారపడతారు .ఈ మార్పు ప్రార్ధనను నిర్లక్ష్యం చేయదు. సహా విశ్వాసుల యొక్క ఉనికిని ఇష్టపడుతుంది. వారి దృక్పధం మారుతుంది. వాక్యాన్ని ప్రేమిస్తుంది. తన శైలిలో ఉన్నవారినే కాకుండా ఇతరులను కూడా ప్రేమిస్తుంది. నిజమైన మరుమనస్సుకి ఇవి కొన్ని సూచనలు. ఇవి దైవచిత్తాను సారమైన కార్యములు. ఇటాంటి మార్పులు మీరు మీ జీవితంలో చూస్తున్నారా?లేదా ఎప్పటివలె మాటలు, పనులు, ఆలోచనలు ఉన్నాయా? దీనికి సమాధానం మన స్వీయ పరిశీలనలో బయలపడవచ్చును.
