ఆయన చేసిన మేలులను మరువకు

103వ కీర్తనలో దావీదు దేవుని స్తుతిస్తూ, ఆయన తనపట్ల చేసిన మేలులను గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు. ఈ కీర్తన ప్రారంభంలో దావీదు తన ప్రాణంతోనే మాట్లాడుతున్నాడు. తన అంతరంగమంతటితో దేవుని స్తుతించాలని, ఆయన చేసిన ఉపకారాలలో దేనినీ మరచిపోవద్దని తనకు తానే గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు.

అయితే ఇక్కడ దావీదు గుర్తుచేసుకుంటున్న దేవుని ఉపకారాలు ఏమిటి?

రెండవ వచనంలో “ఉపకారములు” అని అనువదించబడిన హెబ్రీ పదం “గెమూలావ్” (גְּמוּלָיו). ఈ పదానికి సంబంధించిన గెమూల్ అనే పదం ఒకరి పట్ల చేసిన కార్యాలను, వ్యవహరించిన తీరును, సందర్భాన్ని బట్టి చేసిన మేలును లేదా ఇచ్చిన ప్రతిఫలాన్ని సూచిస్తుంది.

ఇక్కడ దావీదు దేవుని నుండి పొందిన భౌతిక ఆశీర్వాదాలను మాత్రమే గుర్తుచేసుకోవడం లేదు. దేవుడు తనపట్ల ఎలా వ్యవహరించాడో, తనకు ఎలాంటి కనికరాన్ని చూపించాడో గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు.

దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి ఇదే కీర్తనలోని పదవ వచనం ఎంతో సహాయపడుతుంది.

“ఆయన మన పాపములచొప్పున మనకు చేయలేదు; మన దోషములచొప్పున మనకు ప్రతిఫలమియ్యలేదు.” — కీర్తనలు 103:10

ఇక్కడ “ప్రతిఫలమియ్యలేదు” అనే మాటకు హెబ్రీలో ఉపయోగించిన క్రియ కూడా రెండవ వచనంలోని గెమూల్ పదానికి సంబంధించినదే.

మనం చేసిన పాపాలకు తగిన ప్రతిఫలాన్ని ఇవ్వకుండా, దేవుడు మనపట్ల కనికరంతో వ్యవహరించాడు. దావీదు స్తుతిస్తున్న దేవుని గొప్ప మేలులలో ఇది ఒకటి.

అందుకే మూడవ వచనంలో దావీదు దేవుని మేలులను వివరించేటప్పుడు పాపక్షమాపణతో ప్రారంభిస్తున్నాడు. దేవుడు దోషాలను క్షమించేవాడు, రోగాలను స్వస్థపరిచేవాడు, ప్రాణాన్ని నాశనం నుండి విమోచించేవాడు, ప్రేమతోను కనికరంతోను మనలను అలంకరించేవాడు, మేలుతో తృప్తిపరచేవాడు అని స్తుతిస్తున్నాడు (103:3–5).

ఇవి దేవుని కనికరాన్ని, ఆయన కాపుదలను, మన జీవితాలపట్ల ఆయన చూపే శ్రద్ధను తెలియజేస్తున్నాయి. అయితే ప్రతి విశ్వాసికి ఈ జీవితంలో సంపూర్ణ ఆరోగ్యం లేదా కష్టాలు లేని జీవితం ఉంటుందని ఈ వచనాలు వాగ్దానం చేయడం లేదు.

ఈ కీర్తన ప్రధానంగా మన దృష్టిని దేవుని స్వభావంవైపు మళ్లిస్తోంది. ఆయన కనికరముగలవాడు, దయగలవాడు, దీర్ఘశాంతముగలవాడు, కృపాసమృద్ధిగలవాడు (103:8).

దేవుని కనికరం ఎంత గొప్పదో మనకు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తులో మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మన పాపాలకు మనం అర్హులమైన తీర్పును క్రీస్తు మన స్థానంలో భరించాడు. ఆయన రక్తం ద్వారా మనకు పాపక్షమాపణ లభించింది (ఎఫెసీయులకు 1:7).

కాబట్టి మనం దేవుని మేలులను గుర్తుచేసుకునేటప్పుడు, కేవలం ఆయన మనకు ఏమి ఇచ్చాడో మాత్రమే కాదు, పాపులమైన మనతో ఆయన ఎంత కృపతో వ్యవహరించాడో కూడా గుర్తుచేసుకోవాలి.

ఈ రోజు మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం.

దేవుడు నాకు ఇచ్చిన ఆశీర్వాదాల కోసమే నేను ఆయనను స్తుతిస్తున్నానా? లేక నేను అర్హుడిని కాకపోయినా, ఆయన నాపట్ల చూపిన కనికరాన్ని బట్టి కూడా స్తుతిస్తున్నానా?

దేవుడు మనకు చేసిన మేలులను మరువకూడదు. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, పాపులమైన మనపట్ల ఆయన చూపిన గొప్ప కనికరాన్ని ఎప్పటికీ మరచిపోకూడదు.