మన నీతి కాదు, ఆయన కరుణ

తీతుకు 3:4–7

“మనము నీతిని అనుసరించి చేసిన క్రియల మూలముగా కాక, తన కనికరము చొప్పుననే మనలను రక్షించెను.” — తీతుకు 3:5

అపొస్తలుడైన పౌలు క్రేతు ద్వీపంలో సంఘాలను క్రమపరచడానికి తీతుకు ఈ పత్రిక రాశాడు. విశ్వాసులు దేవునికి విధేయులుగా ఉంటూ, ఇతరులతో సాత్వికంగా ప్రవర్తించాలని, మంచి కార్యాలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండాలని బోధిస్తున్నాడు (3:1–2).

అయితే, విశ్వాసులు ఈ విధంగా ఎందుకు జీవించాలి? దీనికి సమాధానంగా పౌలు దేవుడు మనలను ఎలా రక్షించాడో గుర్తుచేస్తున్నాడు.

మూడవ వచనంలో పౌలు రక్షణ పొందకముందు మన స్థితిని వివరిస్తున్నాడు. మనం అవివేకులుగా, అవిధేయులుగా, వివిధ దురాశలకు బానిసలుగా, ద్వేషంతో జీవించేవారిగా ఉన్నామని చెబుతున్నాడు.

అలాంటి స్థితిలో ఉన్న మనలను దేవుడు ఎందుకు రక్షించాడు?

మనలో ఏదైనా మంచితనం ఉన్నందుకా? మనం చేసిన నీతి క్రియల వల్లనా?

కాదు. మన రక్షకుడైన దేవుని దయ, మానవుల పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, మనం చేసిన నీతి క్రియలను బట్టి కాకుండా, తన కనికరం చొప్పున ఆయన మనలను రక్షించాడని పౌలు స్పష్టంగా చెబుతున్నాడు (3:4–5).

దేవుడు మనలను పాపం నుండి రక్షించడమే కాకుండా, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా నూతన జన్మను అనుగ్రహించి, మన జీవితాలను నూతనపరుస్తున్నాడు. ఈ పరిశుద్ధాత్మను మన రక్షకుడైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా మనపై సమృద్ధిగా కుమ్మరించాడు (3:5–6).

అంతేకాదు, మన స్వంత నీతిని బట్టి కాకుండా, దేవుని కృపచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడి, నిత్యజీవ నిరీక్షణ ప్రకారం వారసులమయ్యాము (3:7).

ఇక్కడ పౌలు మన రక్షణలో దేవుని కృప ఎంత గొప్పదో తెలియజేస్తున్నాడు. రక్షణ మనం సంపాదించుకున్న బహుమానం కాదు. అది యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవుడు తన కనికరంతో మనకు అనుగ్రహించిన వరం.

ఈ సత్యం మన క్రైస్తవ జీవితాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేయాలి?

మనం చేసిన మంచి పనులను బట్టి దేవుడు మనలను అంగీకరించాడని గర్వపడకూడదు. అలాగే మన రక్షణను మన స్వంత ప్రయత్నాలతో సంపాదించుకోవాలని భావించకూడదు.

దేవుడు మనలను తన కృపచేత రక్షించాడు కాబట్టి, ఆయన పట్ల కృతజ్ఞతతో మంచి కార్యాలు చేస్తూ జీవించాలి (3:8). మన మంచి కార్యాలు రక్షణకు కారణం కావు; అవి దేవుని రక్షించే కృప మన జీవితాల్లో పనిచేస్తోందనడానికి ఫలితంగా ఉండాలి.

కాబట్టి మనం ఎవరిగా ఉన్నామో, దేవుడు మనలను ఎలాంటి స్థితి నుండి రక్షించాడో గుర్తుంచుకుందాం. ఆయన చూపిన కనికరానికి కృతజ్ఞతతో, ఇతరుల పట్ల కూడా దయతో, ప్రేమతో జీవిద్దాం.