క్రీస్తే మన నిరీక్షణకు ఆధారం

హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రికలో రచయిత, విశ్వాసులు క్రీస్తును విడిచిపెట్టకుండా విశ్వాసంలో స్థిరంగా కొనసాగాలని హెచ్చరిస్తున్నాడు. ఆరవ అధ్యాయంలో ఈ హెచ్చరిక చేసిన తరువాత, వారు దేవుని వాగ్దానాలపై ఎందుకు నమ్మకం ఉంచవచ్చో వివరిస్తున్నాడు.

దేవుడు అబ్రాహాముకు చేసిన వాగ్దానాన్ని గుర్తుచేస్తూ, ఆయన తనతోడు తానే ప్రమాణం చేశాడని చెబుతున్నాడు. దేవుడు అబద్ధమాడలేడు. ఆయన ఉద్దేశాలు మారవు. అందుకే ఆయన వాగ్దానాలపై ఆధారపడినవారు దృఢమైన నిరీక్షణ కలిగి ఉండవచ్చు (6:13–18).

ఈ నిరీక్షణను రచయిత మన ఆత్మకు లంగరుతో పోలుస్తున్నాడు. సముద్రంలో అలలు ఎంత బలంగా వచ్చినా, లంగరు ఓడను కొట్టుకుపోకుండా నిలబెడుతుంది. అలాగే దేవుని వాగ్దానాలపై ఆధారపడిన నిరీక్షణ మనల్ని విశ్వాసంలో స్థిరంగా ఉంచుతుంది.

అయితే ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఉంది. మన నిరీక్షణ అనే లంగరు “తెరలోపలికి” ప్రవేశిస్తుందని రచయిత చెబుతున్నాడు. దీని అర్థం ఏమిటి?

పాత నిబంధనలో ప్రాయశ్చిత్త దినాన ప్రధాన యాజకుడు బలి రక్తంతో దేవాలయంలోని అతి పరిశుద్ధ స్థలంలోకి ప్రవేశించేవాడు (లేవీయకాండము 16). పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం అవసరమని ఆ బలులు గుర్తుచేసేవి.

కానీ ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మన పాపాల కోసం తన రక్తాన్ని చిందించి, సంపూర్ణమైన ప్రాయశ్చిత్త బలిగా తనను తాను అర్పించుకున్నాడు. ఆయన మన తరఫున పరలోకంలో దేవుని సన్నిధిలోకి ప్రవేశించాడు (హెబ్రీయులకు 9:11–12, 24–26).

ఆయన మనకంటే ముందుగా అక్కడికి ప్రవేశించినవాడు. మెల్కీసెదెకు క్రమం ప్రకారం నిత్య ప్రధాన యాజకునిగా మనకోసం దేవుని సన్నిధిలో ఉన్నాడు (6:20).

కాబట్టి క్రైస్తవుల నిరీక్షణకు ఆధారం కేవలం దేవుని వాగ్దానాలు మాత్రమే కాదు, ఆ వాగ్దానాల నెరవేర్పుకు హామీగా నిలిచిన యేసుక్రీస్తు ప్రాయశ్చిత్త కార్యం కూడా.

ఈ సత్యం మన జీవితానికి గొప్ప ఆదరణను ఇస్తుంది.

మన జీవితంలో శ్రమలు, శోధనలు ఎదురైనప్పుడు మన విశ్వాసం బలహీనపడవచ్చు. పరిస్థితులు మారకపోవచ్చు. కానీ మన నిరీక్షణ పరిస్థితులు మెరుగవుతాయనే ఆశపై ఆధారపడి లేదు. మన రక్షణను సంపాదించి, మన తరఫున దేవుని సన్నిధిలో ఉన్న యేసుక్రీస్తుపై ఆధారపడి ఉంది.

అందుకే పరిస్థితులు ఎంత అస్థిరంగా ఉన్నా, క్రీస్తులో మన నిరీక్షణ స్థిరంగా ఉంటుంది. ఆయనను విశ్వసిస్తూ, దేవుని వాగ్దానాలను పట్టుకొని విశ్వాసంలో కొనసాగుదాం.