పాపక్షమాపణలో దొరికే ధైర్యం

మన జీవితంలో కొన్నిసార్లు మనం చేసిన తప్పులు మనల్ని ఎంతగానో బాధిస్తాయి. గతంలో చేసిన పాపాలు గుర్తుకొస్తుంటాయి. దేవునికి ఇష్టమైన విధంగా జీవించలేకపోతున్నామనే బాధ ఉంటుంది. అలాంటి సమయంలో దేవుని దగ్గరకు వెళ్లడానికి కూడా మనం వెనుకాడుతుంటాం.

“ఇన్ని తప్పులు చేసిన నేను దేవుని దగ్గరకు ఎలా వెళ్లగలను? ఆయన నా ప్రార్థన వింటారా?” అని అనుకుంటాం.

అలాంటి మనకు హెబ్రీయులకు 10:22 ఒక గొప్ప సత్యాన్ని గుర్తుచేస్తోంది.

హెబ్రీయులకు పత్రికలో యేసుక్రీస్తు ప్రభువు మన గొప్ప ప్రధాన యాజకుడని, ఆయన తనను తాను బలిగా అర్పించడం ద్వారా పాపాలకు సంపూర్ణమైన ప్రాయశ్చిత్తం చేశారని రచయిత వివరిస్తున్నాడు. పాత నిబంధనలో యాజకులు పదేపదే బలులు అర్పించాల్సి వచ్చేది. కానీ యేసుక్రీస్తు ప్రభువు ఒక్కసారే తనను తాను అర్పించి, తన ప్రజల పాపాలకు శాశ్వతమైన పరిహారాన్ని సాధించారు (హెబ్రీయులకు 10:10–14).

అందుకే 19–21 వచనాల్లో, ఆయన రక్తం ద్వారా దేవుని సన్నిధిలో ప్రవేశించడానికి మనకు ధైర్యం కలిగిందని చెబుతున్నాడు.

ఈ సత్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకునే 22వ వచనంలో “యథార్థమైన హృదయముతో సమీపించుదము” అని మనల్ని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు.

దేవుని దగ్గరకు రావడానికి ఆధారం మనం ఎంత మంచిగా జీవించామన్నది కాదు. యేసుక్రీస్తు ప్రభువు మన కోసం చేసిన సంపూర్ణమైన కార్యమే.

ఇక్కడ రచయిత మన హృదయాలు దుర్మనస్సాక్షి నుండి శుద్ధి చేయబడటం గురించి కూడా మాట్లాడుతున్నాడు. మన పాపాలు దేవుని ఎదుట మనల్ని దోషులుగా నిలబెట్టాయి. కానీ యేసుక్రీస్తు ప్రభువు రక్తం ద్వారా మనకు పాపక్షమాపణ లభిస్తుంది. ఆయన చేసిన ప్రాయశ్చిత్తం మన మనస్సాక్షిని శుద్ధి చేస్తుంది (హెబ్రీయులకు 9:14).

అలాగే నిర్మలమైన నీళ్లతో కడుగబడటం అనే మాట దేవుడు తన ప్రజలను శుద్ధి చేయడాన్ని గుర్తుచేస్తుంది. ఇది పాత నిబంధనలో దేవుడు వాగ్దానం చేసిన అంతరంగ శుద్ధితో కూడా సంబంధం కలిగి ఉంది (యెహెజ్కేలు 36:25–27).

అయితే ఈ వచనం మనకు పాపాన్ని తేలికగా తీసుకోవచ్చని చెప్పడం లేదు. మన పాపాలను దాచిపెట్టకుండా, వాటిని ఒప్పుకొని, దేవుని కృపను ఆశ్రయిస్తూ ఆయన దగ్గరకు రావాలని ప్రోత్సహిస్తోంది.

ఈ సత్యం మన రోజువారీ జీవితానికి ఎంతో అవసరం.

కొన్నిసార్లు కుటుంబ సభ్యులపై కోపపడతాం. మన మాటలతో ఇతరులను బాధపెడతాం. దేవుని వాక్యానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తాం. ఆ తర్వాత మన తప్పును గుర్తించి బాధపడతాం.

అలాంటి సమయంలో మనం రెండు విధాలుగా స్పందించవచ్చు. దేవుని దగ్గరకు వెళ్లకుండా, అపరాధ భావంతో ఆయనకు దూరంగా ఉండిపోవచ్చు. లేదా మన పాపాన్ని ఒప్పుకొని, యేసుక్రీస్తు ప్రభువు చేసిన కార్యంపై విశ్వాసం ఉంచి దేవుని దగ్గరకు రావచ్చు.

హెబ్రీయులకు 10:22 మనల్ని రెండవ దారిలో నడిపిస్తోంది.

మన పాపం ఎంత తీవ్రమైనదో గుర్తించాలి. అదే సమయంలో, యేసుక్రీస్తు ప్రభువు చేసిన ప్రాయశ్చిత్తం ఎంత సంపూర్ణమైనదో కూడా గుర్తుంచుకోవాలి.

దేవుని సన్నిధికి ధైర్యంగా రావడం అంటే మనలో పాపం లేదని అనుకోవడం కాదు. మనకు రక్షకుడైన యేసుక్రీస్తు ప్రభువు ఉన్నారని విశ్వసించడం.

కాబట్టి మనం ప్రార్థించడానికి, దేవుని వాక్యాన్ని వినడానికి, ఆయనను ఆరాధించడానికి వెళ్లినప్పుడు మన అర్హతపై ఆధారపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఆయన కృపపై ఆధారపడాలి.

దేవుని దగ్గరకు రావడానికి మన మంచితనం ఆధారం కాదు. యేసుక్రీస్తు ప్రభువు మన కోసం చేసిన కార్యమే మనకు ఆధారం.

ఈ రోజు మనల్ని మనం పరిశీలించుకుందాం. మన పాపాలు, గత తప్పులు, అపరాధ భావం దేవుని దగ్గరకు వెళ్లకుండా మనల్ని ఆపుతున్నాయా? లేక క్రీస్తు చేసిన కార్యంపై నమ్మకంతో ఆయన సన్నిధికి వస్తున్నామా?